• Diyanet İşleri Başkanlığı
• Ankara Müftülüğü

• İl Müftümüz
• Ankara Müftülerimiz
• Müftü Yardımcılarımız
• İlçe Müftülüklerimiz

• Hac
• Umre

• Camiler ve Din Görevlileri Haftası
• 2012 Kutlu Doğum Haftası
• Ramazan Ayı Hizmetleri
• Konferans ve Paneller

• Aşere Takrip Kursları
• Tashih-i Huruf Kursları
• Yaz Kurslarımız

• Cami Etkinliklerimiz
• Kadınların Cuma ve Bayram Namazı Kılabileceği Camiler
• Merkezi Ezan

• Kur’an Kurslarımız
• Kur’an Kursu Adresleri
• 2010-2011 Öğretim Yılı Ders Prg
• Hafızlık Eğitimi

• Başkanlık Duyuruları
• Müftülüğümüz Duyuruları

İSLAM'DA NİFAK VE RİYA YOKTUR

Yüce dinimizin emirlerinde insanlar için birçok yarar, yasakladığı şeylerde de birtakım zararlar vardır. İşte o yasaklardan iki kötü huy: Nifak ve Riya….
Nifak, dinimizde daha çok ikiyüzlülük diye bilinen, gerek Allah, gerekse insanlar tarafından iyi görülmeyen kötü bir huydur. Dini bir terim olarak nifak: inanmadığı halde inanmış gibi görünmek, İslam esaslarını kabul etmemesine rağmen müslümanmış gibi davranmak anlamına gelir. Nifak hastalığına yakalanan kimseye de münafık denir.
İslam’da inanç yönüyle insanlar üçe ayrılırlar: Müminler, Kafirler ve Münafıklar…. Allah katında en değerli olanlar müminler, en değersiz olanlar da münafıklardır. Bunlar kâfirlerden de kötüdürler. Nitekim bu konuda Cenab-ı Hak şöyle buyurmaktadır: “Şüphesiz ki münafıklar, cehennemin en aşağı tabakasındadırlar. Asla onları azaptan kurtaracak bir yardımcı bulamazsın.” (1)
Şurası bir gerçektir ki tarih boyunca toplumlar en çok kötülüğü münafıklardan görmüşlerdir. Bunların insanlar arasında bozgunculuk çıkarmaktan, fitne ve fesatçılık yapmaktan başka işleri yoktur. İki kişinin arasını açmak, onları birbirine düşürmek için çareler arar, hilelere başvururlar. Bu işi de büyük bir zevkle yaparlar. Bunların sözlerine inanılmaz, kendilerine güvenilmez, hiçbir şey emanet edilmez, çünkü emanete ihanet ederler. Dün böyle olmuşlardır. Bugün de böyledirler. Yarın da böyle olacaklardır. Asr-ı saadette Müslümanların arasına girmişler, kılcal damarlarına varıncaya kadar ihlâslı ve samimi olan Sahabe-i kirama: “Biz de sizin gibi inandık…” (2) diyerek onlar arasında Müslüman gibi görünmüşlerdir. Hâlbuki inanmamışlardı. Müslümanları kandırmak için böyle davranmışlar; Müslümanlar arasında bozgunculuk çıkarmışlardır. Bedir savaşına bunlarda katılmış, fakat sudan bahaneler uydurarak geri dönmüşler, samimi müminleri de harpten caydırmaya çalışmışlar, ama muvaffak olamamışlardır.
Sevgili Peygamberimiz münafıkları bize şöyle tanıtmışlardır: “Münafıkın alameti üçtür; konuştuğunda yalan söyler, söz verirse sözünde durmaz, kendisine bir şey emanet edilince hıyanet eder.” (3) Cenab-ı Hak da münafıklardan şöyle bahseder; “Bir kısım insanlar vardır ki, Allah ve ahret gününe inandık derler. Halbuki hiçte inanmamışlardır. Onlar Allah’ı ve Allah’a inananları kandırdıklarını sanırlar. Ama yalnız kendilerini aldatırlar. Ama bunu anlayamazlar.” (4)
Münafığın işleri bozgunculuktur. Cemiyeti bozmak, insanlar arasındaki birlik ve beraberliği ifsat etmek, birbirine düşürmek gibi hoş olmayan fiil ve hareketlerden zevk duyarlar. Kendileri bu hususlarda uyarıldıklarında da asla kusurlarını kabule yanaşmazlar. Bunu yüce Rabbimiz şöyle dile getirir: “Onlara (münafıklara) yeryüzünde bozgunculuk etmeyin denilse: “biz bozguncu değiliz” derler. Gerçekte asıl bozguncu olan onlardır. Ama farkında değildirler.” (5)

Aklen ve mantıken düşünüldüğünde bu huyun iyi bir şey olmadığı meydandadır. Çünkü dinimiz iyiliği emrederken, onlar kötülük yapıyorlar; birliği, dirliği emrederken tefrika çıkarıyorlar; insanların arasını ıslah etmeyi emrederken toplumda fitne ve fesatla meşgul oluyorlar.
Yüce kitabımıza baktığımızda münafıklardan defalarca söz edildiğini görürüz. Hatta bunlar hakkında özel bir surenin olduğunu müşahede ederiz. “Münafikun” adı verilen bu sure de nifakın ve münafıklığın ne kötü bir huy olduğunu idrak ederiz.
Münafıkların bir diğer yönleri de riyakârlık; yani gösteriştir. İnsanlara kendilerini beğendirmek için ibadet bile ederler. Riyakârca davranmaktan çekinmezler. Riya, insanlara iyi görünmek için yapılan bir takım yapmacık davranışlardır. Dinimiz bunu da yasaklamıştır. Gösteriş için ibadet edene riyakâr veya mürai denir. Riyakârın gerek Hak, gerekse halkın yanında hiçbir yeri yoktur. Yaptıkları ibadetten sevap alamadıkları gibi, riya ile yapılan ibadet kendileri için fayda yerine zarar vermektedir. Nitekim Peygamberimiz: “Sizin için en çok korktuğum küçük şirktir.” Buyurunca Ashab-ı kiram: “Ya Rasulallah küçük şirk nedir? diye sordular. Allah Rasulü : “Riyadır.” Çünkü Allah kullarına ibadetlerinin sevabını verdiği zaman onlara (riyakârlara): “dünyada kendilerine riyakarlık yaptıklarınızın yanına gidiniz. Bakınız onların yanında bir mükâfat bulabilecek misiniz? diyecektir.” Buyurdular. (6)
Sözün özü: nifak ve riya Allah’ın yasakladığı, maddeten ve manen insanlara bilhassa inananlara birçok zararı dokunan iki kötü huydur. İslam’da nifak ve riya yoktur. İslam samimi olmayı, gösterişten uzak kalmayı emreder. Riyayı, nifakı da şiddetle yasaklar.

17.08.2010
M. Hakkı ÖZER
Ankara Müftüsü

1- Nisa Suresi : 145

2- Bakara Suresi : 14

3- Tac C: 5 S : 44

4- Bakara Suresi : 8

5- Bakara Suresi : 11

6- Tirmizi (İhya Terc. C: 7. S: 434)

Daha Önce Yayınlananlar