• Diyanet İşleri Başkanlığı
• Ankara Müftülüğü

• İl Müftümüz
• Ankara Müftülerimiz
• Müftü Yardımcılarımız
• İlçe Müftülüklerimiz

• Hac
• Umre

• Camiler ve Din Görevlileri Haftası
• 2012 Kutlu Doğum Haftası
• Ramazan Ayı Hizmetleri
• Konferans ve Paneller

• Aşere Takrip Kursları
• Tashih-i Huruf Kursları
• Yaz Kurslarımız

• Cami Etkinliklerimiz
• Kadınların Cuma ve Bayram Namazı Kılabileceği Camiler
• Merkezi Ezan

• Kur’an Kurslarımız
• Kur’an Kursu Adresleri
• 2010-2011 Öğretim Yılı Ders Prg
• Hafızlık Eğitimi

KUR’AN

Kainata burhan…
Bir adı da Furkan…
Vahyetti Hz. Yezdan…
Hidayet rehberidir O…
Hak ve hakikat kaynağıdır O…
Hikmet ve nur membağıdır O…
Doğruyu yanlışı belletendir O…
İnsanlığı eğitendir O…
O, insanlığın zulümden bunaldığı,
Hakk’ın yerini haksızlığın aldığı,
Ahlakın tefessüh ettiği…
Tüm güzelliklerin gittiği…
Hayrın, hasenatın bittiği…
Zulmün şiddetlendiği…
Bir zamanda “oku” emriyle başladı gelmeye…
İnsanlar doğruyu O’nunla başladı bilmeye…
Çünkü o, cehaleti yeriyordu…
Putları yere seriyordu…
İlmin yararını, nazar-ı dikkatimize veriyordu…
Çünkü tüm kötülükler, bütün olumsuzluklar bilgisizlikten geliyordu…
Akl-ı selim olanlar O’na inanırken,
Küfr-i inadi olanlar O’nu reddediyordu…
O’na inanmayanlar inananları tehdit ediyordu…
Ama o imanlı gönüller tüm tehditlere rağmen “Lâ ilahe illallah MuhammedünRasûlüllah” diyordu.
Müminlerin gönlündeki,
İmandı…
İnançtı…
İtikattı…
Tüm zorlamalara rağmen sarsılmıyordu…
Zira şu ayetin sırrı tecelli ediyordu…
“İman edenler ancak, Allah’a ve Peygamberine inanan, sonra şüpheye düşmeyen, Allah yolunda mallarıyla ve canlarıyla cihad edenlerdir. İşte onlar doğru kimselerin ta kendileridir.” (1)
İki devenin arasında kollarından bağlanarak şehit edilen Sümeyye (R.A) ler…
Vücudu kamçı darbeleriyle çürüyen Bilâl-i Habeşi (R.A)ler…
Dövülen, sövülen hatta ayaklar altında çiğnenen Ebû Bekir(R.A.) ler…
Kor ateş üzerine yatırılan Habbab b. Eret(R.A)ler…
Ammar’lar, Yasir’ler, Nesibe’ler…
Hasılı tüm işkenceler karşısında tevhide sarılan tüm sahabeler…
İnanmışlardı bu hayat iksirine;
Baş tacı yapmışlardı bu hayat nizamını;
Okudukça zevk alıyorlardı kâinat kitabını…
Zira O…
Gönüllere şifaydı…
Manevi hastalıklara devaydı…
Dertlere dermandı…
Hayata yön veren ilahi bir fermandı…
Kelâm-ı ilâhi idi…
Ahkâm-ı rabbanî idi…
Nazm-ı sübhani idi…
Mûcizül beyandı O…
En güzel kelâmdı O…
Belâgatıyla güzeldi…
Fesâhatıyla özeldi…
İcazı karşısında edipler, şairler, hatipler dize geldi…
Dinleyenler cuşa geldi…
Okuyanlar hûruşa geldi…
Hıfzedenler büyük şerefe erdi…
Altı bin küsur ayetin her biri diğerinden fevkaladeydi…
Asırlar geçti…
Ter ü taze kaldı…
Bir benzerini kalemler yazamadı…
Diller telaffuz edemedi…
Zira o Allah kelamıydı…
Allah tarafından korunuyordu…
Bu sır tecelli ediyordu…
Nitekim yıllara meydan okudu…
Eskitilemedi…
Çünkü O, hayat nizamıydı…
Mucizelerle dopdolu bir hayat nizamı…
Şairin dediği gibi:
" Bir nizam ki, eskimez, yıpranmaz, sendelemez,
Mekân onu aşamaz, zaman onu delemez... " (N.F.K.)
Yenidir O. Hem de yepyeni…
Ebedidir O. Hem de tam ebedi…
Hükmü baki,
Lafzı kavî…
Hafızaları şereflendiren…
Hafızları değerlendiren…
Dinleyenleri zindeleştiren kitaptır O…
Kerim kitap…
Hakîm kitap…
Furkan kitap…
Burhan kitap…
Mübin kitap…
Özellikleriyle ünlenmiş kitap…
İnsanlık onunla kurtuluşa erer.
Beşeriyet O’nunla mutluluğu elde eder.
O’nsuz cemiyet medeniyetten mahrumdur.
O’ndan bihaber gönüller mahzundur.
Bir harfi fazla değildir.
Bir noktası eksik değildir.
Mükemmelin mükemmelidir.
Gönüller O’nunla aklanır.
Asr-ı saadette gelmiştir.
Asırlar ötesine, öteler ötesine can vermiştir.
Rahmet kaynağıdır.
İlim membağıdır.
Okuyan sevap alır.
Dinleyen faydalanır.
Anlayan yararlanır.
Hasılı seraba fayda…
Hafızalara nakşedilen…
Lisanlardan şelaleler gibi dökülen…
Gönüllere ferahlık veren…
Hakkı batılı birbirinden ayıran…
Doğruyu-yanlışı ortaya koyan…
Yolumuzu aydınlatan…
İstikbalimize yön veren…
Bize huzur bahşeden, yegâne ilâhi ferman…
O’nu okumaktır görevimiz…
Anlamaktır vazifemiz…
Uygulamaktır ödevimiz…
Başkalarına anlatmaktır sorumluluğumuz…
Zira: “Sizin en hayırlınız Kur’an-ı öğrenen ve öğretendir...” (2) buyurur, Efendimiz…
Öğrenmekten, öğretmekten gaye sadece metnini telaffuz etmekten ibaret değildir.
Manasını öğrenmektir.
Anlamını öğretmektir.
Mucibince amel etmektir.
Hayatımıza yansıtmaktır.
Ahlakımızı Kur’an ahlakı olarak tanzim etmektir.
Yaşayan Kur’an haline gelebilmektir.
Zira:
Emirler-yasaklar uyulmak için gönderilmiştir.
Hükümler uygulansın diye konmuştur.
İlâhi bir kanundur.
Şair O’nu ne güzel ifade etmiştir:
“O kanun, ölümsüzlük nizamının hevengi
O kanun, doğru, güzel, iyinin tek mihengi!” (N.F.K.)
O’nunla doğruyu bulalım…
O’nunla hakikate erelim…

26.01/2012
M. Hakkı ÖZER
Ankara Müftüsü

Kaynak:
1- Hucurat, 49/15
2- Buhari, Fedâilü'l-Kur'ân, 23; Müslim, Müsâfirîn, 231.

Daha Önce Yayınlananlar