• Diyanet İşleri Başkanlığı
• Ankara Müftülüğü

• İl Müftümüz
• Ankara Müftülerimiz
• Müftü Yardımcılarımız
• İlçe Müftülüklerimiz

• Hac
• Umre

• Camiler ve Din Görevlileri Haftası
• 2012 Kutlu Doğum Haftası
• Ramazan Ayı Hizmetleri
• Konferans ve Paneller

• Aşere Takrip Kursları
• Tashih-i Huruf Kursları
• Yaz Kurslarımız

• Cami Etkinliklerimiz
• Kadınların Cuma ve Bayram Namazı Kılabileceği Camiler
• Merkezi Ezan

• Kur’an Kurslarımız
• Kur’an Kursu Adresleri
• 2010-2011 Öğretim Yılı Ders Prg
• Hafızlık Eğitimi

HER ŞEY ALLAH’I ANMAKTADIR

Su, Allah diye akar.
Çağlayan Allah diyerek çağlar.
Güneş, ay, yıldızlar Allah’ın izniyle doğar ve batar.
Hayvanat, nebatat, dağlar, taşlar, her şey ama her şey Allah’ın sevgisiyle tutuşur yanar.
“Bizi seni anma neşesiyle neşelendir Ya Rab! tâ kıyamete kadar.” Diye dualar, dualar...
Hiçbir canlı yoktur ki Allah’ı tesbih etmesin!...
Hiçbir varlık yoktur ki Yaradan’ı zikretmesin!...
Canlı-cansız tüm varlıkların Rablerini zikirde bulunduklarını Cenab-ı Hak, Kur’an-ı Kerim’de şöyle ifade etmiştir: “Hiçbir şey yoktur ki Allah’ı zikretmesin. Fakat siz farkında olamazsınız.” (1)
Kalbimizin atışı ve ritmine baktığımızda kalbimizin, Allah dediğini görürüz.
Leylekler laklaklarıyla Allah’ı zikrediyor…
Ördekler vakvaklarıyla Mevla’yı zikrediyor…
Kuşlar cıvıltılarıyla…
Rüzgârlar hışırtılarıyla…
Arılar, sinekler vızıltılarıyla…
Sular şırıltılarıyla…
Hâsılı her canlı, kendi lisan-ı haliyle Allah’ı anıyor…
Elbette her şey Allah’ı anıyor…
Meleyen koyunlar…
Kişneyen atlar…
Uluyan kurtlar…
Kükreyen aslanlar….
Öten horozlar…
Seher vakti bülbüller…
Hepsi ama hepsi Allah’ı tesbih ediyor.
Yunus Emre de:
“Dağlar ile taşlar ile, çağırayım Mevlam seni,
Seher vakti kuşlar ile çağırayım Mevlam seni...” derken yine bu gerçeğe parmak basıyor.
Onlar ve biz, ama hepimiz…
Varlıklar âlemi cümlemiz…
Allah’ı anıyor, O’nu tesbih ediyoruz.
Kalbimizi, Allah demekten alıkoyamayız. O “hu hu” diye atar, Allah Allah diye çarpar. Ancak ömrümüzün hıtamında bu faaliyet sona erer. Kur’an’da da: “Dikkat edin; kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur” (2) buyurulmuyor mu?
Varlıkların, lisan-ı hâl ile Allah’ı andıklarını anlamak için kalp gözümüzün perdesiz olması lazım.
Mevlana’lar, Hacı Bayram’lar, Muhyiddin İbn Arabî’ler, Abdülkadir Geylani’ler, İbrahim Ethem’ler, Aziz Mahmut Hüdai’ler gibi olmak lazım.
İşte bir misal:
-Bursa’nın önemli kanaat önderlerinden Üftade hazretleri. O, öğrencileri arasında Aziz Mahmud Hüdayi’yi çok severdi. Diğer öğrenciler bundan rahatsızlık duyuyorlardı. Üstatlarına da bu duygularını hissettirmişlerdi. Üftade Hazretleri, Aziz Mahmud’a niçin daha fazla ilgi gösteriyordu? Bunu diğer talebelerine hissettirmek için onları denemek istedi. Topladı tüm öğrencilerini, pikniğe götürdü onları…
Ve onlara görev verdi. Şöyle dedi: “Bana her biriniz bir buket çiçek toplayıp getirin…”
Tüm öğrenciler dağıldılar Uludağ eteklerine. …
Biraz sonra birer demet rengârenk çiçeklerle geldiler. Takdim ettiler hocalarına…
Görev ifa etmenin rahatlığı hissediliyordu simalarında…
Ama bir öğrenci vardı ki gelmemişti. Vakit ilerliyordu. O öğrenci, hocanın çok sevdiği Aziz Mahmut idi. Başladılar kendi aralarında konuşmaya… Şöyle diyorlardı aralarında: “Hocamız birde onu bizden çok seviyor… Hangi özelliğinden dolayı seviyor? Hâlbuki bir demet çiçeği bile toplamaktan aciz v.b.” Biraz sonra Aziz Mahmut, müteessir ve boynu bükük bir şekilde gelmişti. Üstelik elinde çiçek buketi de yoktu. Bunu gören arkadaşlarının alaylı konuşma ve gülüşmeleri fark ediliyordu. Aziz Mahmut Hüdai hocasından özür diledi. Sararmış bir tek çiçek hediye etti. Hocası:
“Oğlum Mahmud, bak arkadaşların rengârenk buketlerle geldiler. Bana çiçek takdim ettiler. Sen niye böyle bir çiçekle geldin?” deyince:
“Hocam! Emrinizi yerine getirmek için çok çaba sarfettim. En güzel buket benim buketim olsun istedim. Fakat hangi çiçeği koparmak istedimse onu Allah’ı tesbih ederken buldum. Onları Allah’ı anmaktan alıkoymak istemedim. Bu çiçek ise dalından kopmuş ve zikredecek durumda değildi. Onun için ancak bunu getirebildim. Affınıza sığınıyorum. Ne olur mazeretimi kabul buyurun efendim…” diyebilmişti…
Arkadaşları elektrik şokuna yakalanır gibi olmuşlardı…
Hocalarının ellerine kapanmışlar, Aziz Mahmud Hüdai’den de özür dilemişlerdi (3)…

Her birimiz Allah’ın kullarıyız. Allah’ın bize verdiği nimetler sayılamayacak kadar çoktur. Onun için Allah’a ne kadar şükretsek, O’nu ne kadar zikretsek azdır. Allah’a yaklaşmak ise ancak O’nu anmak ve O’na kulluk yapmakla mümkündür.
Allah demek, Allah’la beraber olmaktır.
Allah’ı anmak, Allah’a yakınlaşmaktır.
Allah’ı tesbih etmek, O’na yaklaşmaktır.
Kalbimizin Allah Allah diyerek atması, O’na olan sevgimizin artmasına sebeptir.
Gönüllerimizin Allah sevgisiyle dopdolu olması, Allah’ın da bizi sevmesi demektir.
Allah her şeye kadirdir. Bizi yaratan, yaşatan, suyumuzu, gıdamızı, havamızı bahşeden O’dur. Çeşitli nimetlerle bizleri donatan O’dur. Hayatımız da mematımız da O’nun iradesine bağlıdır.
Mülk O’nundur. Hamd O’na mahsustur. Ortağı yoktur, benzeri de… O, tektir. Bir tektir. Yalnızlık O’na mahsustur. Biz kullarına rahmeti oluk oluk yağmaktadır. Sağanak sağanak inmektedir.
Bizi seven, bize rahmetle muamele eden yüce Rabbimizin bizi her an anmasını diliyorsak; O’nu anmalı, O’nun ismini tekrarlamalı. Kalbimiz O’nun sevgisiyle dolmalı, O’na kulluk bilincimiz her gün artarak devam etmeli ki Allah bizi ansın. Bize değer versin. Zira. O “beni anın ki ben de sizi anayım...”( 4) buyurmaktadır. “Eğer duanız (ibadetiniz- kulluğunuz ) olmasa Allah size niye değer versin.”( 5) ayet-i kerimesinde de buna işaret vardır.

“Ey inananlar! Allah’ı çokça zikredin ve O’nu sabah akşam tesbih edin!”( 6) emr-i celili bizi her an Allah’la beraber olmaya çağırmaktadır. “Kendi kendine yalvararak ve ürpererek yüksek olmayan bir sesle sabah akşam Rabbini an. Gafillerden olma.” (7) hitabıyla Mevlamız yalvarıp yakarmayı, tevazu içinde Allah’ı anmayı ve kalbimizin Allah anmaktan uzak kalmamasını öğütlemektedir.
Allah’ı ananlar, Allah’a gönül verenler, Allah sevgisini kalbine dolduranlar ne mutlu sizlere… Ne mutlu bizlere…

12/01/2012
M. Hakkı ÖZER
Ankara Müftüsü

Kaynak:
1- İsra, 17/44
2- Ra’d, 13/28
3- Yılmaz, H. Kamil, Aziz Mahmud Hüdayi ve Celvetiye Tarikatı adlı eserden faydalanılarak alınmıştır.
4- Bakara, 2/152
5- Furkan, 25/77
6- Ahzab, 33/41-42
7- A’raf, 7/205

Daha Önce Yayınlananlar